De ziekte van Pompe

1 minuut leestijd

Het is een progressieve, erfelijke ziekte, waarbij er een foutje zit in het DNA en dan specifiek in het zogenaamde GAA-gen. Dat foutje veroorzaakt een afwijking in een enzym, Acid Alpha-Glucosidase (GAA), dat belangrijk is voor de afval- en recyclingfunctie van de cel.

Rol van het GAA-enzym

Normaal gesproken is het GAA enzym betrokken bij het afbreken van zogenaamd glycogeen (een groot suikermolecuul) tot kleinere suikers, die vervolgens teruggegeven worden aan een cel. Maar als dat enzym ontbreekt of slecht werkt, dan stapelen de koolhydraten zich op. Daarom wordt het ook wel een ‘stapelingsziekte’ genoemd. Dat ophopen van koolhydraten heeft effect in alle cellen en weefsels van je lichaam, maar vooral in je spieren. Die worden heel slap en daardoor kan de patiënt zichzelf steeds minder goed bewegen, en kan de patiënt op termijn ook steeds minder goed ademen.

Ernstige vorm: infantiele Pompe

In de meest ernstige vorm - infantiele vorm genoemd - overlijden patiënten binnen een jaar als ze niet worden behandeld, vanwege vergroting van de hartspier. Na behandeling met de huidige methoden wordt de hartspier gecorrigeerd en worden andere spieren van deze patiënten sterker. Maar na enkele jaren van behandeling worden de spieren weer zwakker. Zelfs als ze behandeld worden, worden de hersenen bij deze kinderen aangetast en verliezen ze na verloop van tijd het denkvermogen.

Mildere vormen

Er zijn ook iets mildere vormen en dan belanden patiënten vaak in een rolstoel en zijn ze afhankelijk van een beademingsapparaat voor het ademen. Bij deze patiënten worden het hart en de hersenen niet aangetast.

Huidige behandeling: enzymvervangingstherapie

De huidige behandeling met enzymvervangingstherapie heeft voor veel patiënten een groot effect: bij een deel van de patiënten is de achteruitgang (nagenoeg) gestopt, bij andere patiënten wordt het verloop van de ziekte fors vertraagd. Echter, de hersenen worden niet bereikt met enzymvervangingstherapie.

Nieuwe mogelijkheden: gentherapie

De eerste onderzoeksresultaten van de gentherapie die LentiCure aan het ontwikkelen is, lijken te laten zien dat hiermee de hersenen wel worden bereikt. Maar er is nog meer onderzoek nodig om dat echt aan te kunnen tonen.

Meer informatie

Voor meer informatie over de ziekte en de enzymvervangingstherapie die momenteel beschikbaar is, zie bijvoorbeeld:

Gerelateerde pagina's

NB Lysosome Storage Disorder (2)

Wat zijn lysosomale stapelingsziekten?

donderdag 22 januari 2026

LentiCure richt zich op zeldzame monogenetische aandoeningen en, vooralsnog, specifiek op de groep lysosomale stapelingsziekten.

NB Lentiviral Gene Therapy 1 (1)

Over lentivirale gentherapie

donderdag 22 januari 2026

Een specifiek type virale vectoren zijn lentivirale vectoren. Lentivirale vectoren zijn afgeleid van lentivirussen die gemodificeerd en veilig gemaakt zijn om een ​​gezonde kopie van een gen af ​​te leveren. LentiCure gebruikt lentivirale vectoren om een ​​gezonde kopie van een gen ex vivo af te leveren.

NB IDS Mutation (1)

Wat is het syndroom van Hunter?

donderdag 22 januari 2026

Het syndroom van Hunter wordt ook vaak MPS-2 genoemd: Mucopoly-sacharidose type 2. Net als de ziekte van Pompe is ook het syndroom van Hunter een progressieve, erfelijke ziekte, waarbij er een foutje zit in het DNA, maar dan specifiek in het zogenaamde IDS gen.

Ons doel

We bestaan omdat wij wél een betaalbare variant van een gentherapie tegen een zeldzame ziekte op de markt gaan brengen. En dat kan!

Patiëntverhalen

Lees hier de verhalen van patiënten met een zeldzame ziekte.

Kathinka Header Gespiegeld

Doneer aan het Spierfonds en maak het verschil

dinsdag 20 januari 2026

Elke dag hebben mensen met een spierziekte onze hulp nodig. Met jouw donatie help je baanbrekend onderzoek mogelijk te maken, verbeter je behandelingen en geef je hoop aan duizenden Nederlanders. Ontdek waarom jouw bijdrage zoveel impact kan hebben.